Girl on FIRE

Verdorie, grijp ik alweer naast de keukenrollen. Mijn partner heeft vorige week lief een nieuwe rol uit de voorraad gepakt en in de keuken geplaatst. Maar een oude scheurkalender (want hergebruik) aan de keukenmuur als boodschappenlijstje triggert hem niet om producten te noteren. Dat neem ik hem niet kwalijk, want dat kan mij ook overkomen en daar valt nog wat op te verzinnen. Waar ook wat op valt te verzinnen, is het feit dat ik nu op korte termijn naar de supermarkt moet om dure keukenrollen in mijn mandje te werpen.... Op naar de 'twee grote blauwe letters' De dichtstbijzijnde supermarkt is voor mij Albert Heijn. Ik stap op de fiets. In het schap kan ik kiezen uit diverse pakketten, vormen en merken. Natuurlijk kijk ik naar de prijs. Het goedkoopste en merkloze pak met twee rollen kost me 99 eurocent. Dat is dus pakweg 50 cent per rol. In het hogere segment kan ik Nalys kopen - 3 rollen voor 2,85 wat neerkomt op 0,95 cent per rol. Bijna twee keer zo duur! Maar de eer...

Beginnen. We doen het allemaal, elke dag, bewust en onbewust. Op microniveau, als je bij het ontbijt merkt dat de melk op is en je chagrijnige humeur begint. Maar ook bij gewichtiger zaken als beginnen bij een nieuwe werkgever. Misschien herken je het wel. Herinner je je nog het gemengde gevoel van onzekerheid, fijne spanning en opluchting toen je mentaal de knoop doorhakte om van baan te veranderen? Of van opleiding? Onbewuste weerstand Vaak gaat aan zoiets meer voorbereiding vanaf. Je weerstand tegenover je controlerende baas groeit elke dag tot het omslaat in bewuste onontkenbare ergernis. Op een verjaardag vang je een opschepperig gesprek op van een kennis in dezelfde branch over zijn salaris. Je controleert je salaris op een vergelijkingswebsite en de graadmeter blijft een beetje linksonder blijft hangen. Dat kan er ook nog wel bij. Je gaat steeds vaker dagdromen en fantaseren over het indienen van je ontslag - dan hoef je ook die smakkende collega tegenover je nooit meer...